Hebreeuws versus Grieks denken


De DVD met Jacob Keegstra gaat in op een aantal markante verschillen tussen Hebreeuws en Grieks denken.

Vanzelf is dat enigszins arbitrair, want bestaat er wel zo iets als het Hebreeuws en Grieks denken. Doch in zijn algemeenheid zijn er wel kenmerken aan te geven.

Waar Plato belang hecht aan zijn ideeën en het denken op zich, als waar het om gaat, gaat dit tegelijk gepaard met dualistisch denken, waarbij het lichaam moet ontgelden, of juist over geaccentueerd wordt in de gymnasia van die tijd: athletenscholen.

Dit hellenistische denken kreeg inderdaad grote invloed in Alexandrië en onder bepaalde joodse bevolkingsgroepen, doch wordt door de schrijver van de Makkabeeën juist als funest gezien, voor de tendens die er toe leidde uiteindelijk de hele joodse godsdienst te verbieden en zelfs offers aan Zeus te brengen. Dezelfde Zeus, die in de brief aan Pergamum in Openb. 2:13 in verband wordt gebracht met de synagoge van satan, die volgens hun eigen mythologie de strijd aanbond met de Titanen en Europa verkrachtte, toen hij zich als een stier had voorgedaan en haar op zijn rug meevoerde. Van dat tafereel is een beeld opgesteld voor het gebouw van de Raad van Europa in Brussel, dat volgens Openb. 17:1-7 tevens de overspelige vrouw rijdend op het beest voorstelt.

In het Hebreeuwse denken, staat niet het denken centraal, maar het horen en het doen van de geboden. Woord en daad zijn daar één.

Tegenover het ken u zelve in Delphi, staat in de Tenach het kennen van God als weg tot ware zelfkennis.

In het moderne denken zien wij veel sporen terug van dit Griekse denken. Denk alleen al aan Descartes met zijn ‘Ik denk, dus ik ben ‘filosofie, waarin denken en doen worden gescheiden als software en hardware. Vergelijk ook ons bedrijfsleven waar meestal het management het subject is en het personeel object voor de bedrijfsdoelstellingen.

Keegstra gaat in de DVD ook nog in op het verschil dat bij Aristoteles vandaan komt, namelijk dat van vorm en inhoud. Grieks is dan vooral ‘how it looks’.

En het was zijn leerling Alexander de Grote, die zijn wil oplegde aan tal van volkeren, evenals zijn later generaals, waarbij Antiochus IV de kroon spande, door alles wat typisch joods was te verbieden.

Die wil tot macht stond centraal bij Nietzsche met zijn gedachten over de Übermensch, van wie een Hitler een groot fan was.

Daar staat dan de profetie van Daniël 8:13 tegenover, die door Jezus wordt aangehaald, dat 2300 jaar later vanaf 334 v. Chr. in 1967 Jeruzalem weet in Joodse handen is.

In het Hebreeuwse denken, draait alles om JHWH, die een is (echad). Bij wie een eenheid is van horen en doen, waar het volk bij de berg Sinaï zei: wij zullen dit doen (de Tora) en daarnaar horen.

Paulus vroeg de Filippenzen zijn blijdschap te volkomen, door eensgezind te zijn, één in liefde betoon, één van ziel, één in streven. (2:2)

En word niet aan deze wereld gelijkvormig, maar word innerlijk veranderd door de vernieuwing van uw gezindheid om te kunnen onderscheiden wat de goede, welbehaaglijke en volmaakte wil van God is. (Romeinen 12)

Pieter Siebesma zegt het zo in een 2-delig artikel voor Israël en de Bijbel (maart/april 2013) na eerst allerlei keerzijden van het Griekse denken genoemd te hebben aan de hand van uitspraken van de ons bekende Griekse filosofen m.b.t. Platonische, Aristotelische en Stoïsche ethiek, de positie van de vrouw, kinderen, slavernij, armenzorg en het denken in hokjes:

wat algemeen onder Hebreeuws denken wordt verstaan, is niets anders dan Bijbels denken, het denken zoals God dat wil, dat uitgaat van een norm buiten ons zelf, nl. van het Woord van God. Die norm is niet wat wij zelf willen, plezierig of aangenaam vinden, maar wat God van ons vraagt. In het Griekse denken staat de mens centraal en wordt geen rekening gehouden met God en Zijn woord. Zo hebben ook in onze huidige moderne cultuur opvattingen over abortus euthanasie, echtscheiding, seksuele relaties buiten het huwelijk om, meer overeen met de opvattingen in de Grieks-Romeinse tijd dan met die van orthodoxe Joden en christenen.

Hoe zit het dan met de ontwikkeling in het gedachtegoed van de Joden zelf?

Wel, zij hebben voortdurend strijd geleverd tegen dit denken, en daartegen dikwijls ook niet bestand gebleken, soms vechtend tegen assimilatie, de andere keer niets liever willen dan te zijn als de andere volken, zeker na de emancipatie vanaf de Verlichting. Een goed en overzichtelijk en aan te raden boek hierover is van Arthur Hertzberg: Joden, identiteit en karakter, http://www.bol.com/nl/p/joden/666779238/

Doch tegenover het evolutionaire denken, dat uitgaat van voortuitgang en progressie, zijn het de profeten tot en met Johannes de Doper en Jezus zelf, die steeds zeggen: bekeert u, keer om, maak teshuva, terug naar hoe het in den beginne altijd al geweest en bedoeld is.

Het begin en de oorsprong waar evolutie niet van wil weten en juist niet terug wil.

Het einde is echter slechts te kennen vanuit het begin:

Jesaja 46:10 Die in het begin al het einde aankondigde en lang tevoren wat nog gebeuren moest.

Die zegt: ‘Wat ik besluit, wordt van kracht, en alles wat ik wil, breng ik ten uitvoer.’

Dat Rooms-katholieke en sterker nog Oosters-orthodoxen zoveel elementen uit de tempeldienst hebben overgenomen is erg dubbel en gevoed vanuit een exclusief vervangingsdenken. Dezelfde Johannes Chrysostomus die de ‘goddelijke liturgie’ schreef, die daaraan ten grondslag ligt, is namelijk tevens een van de grootste Jodenhaters. Dit is wat deze ‘welsprekende’ bisschop zei:

“Ik weet, dat velen de Joden achten en ik geloof dat hun huidige manier van leven eerbiedwaardig is. Daarom zet ik er haast achter om deze fatale mening uit te roeien en eruit te scheuren… de synagoge is niet alleen een bordeel en een theater; het is ook een hol van rovers en een woonplaats voor wilde beesten … wanneer God een volk in de steek laat, welke hoop voor verlossing bestaat er dan nog? Wanneer God een plaats verlaat, dan wordt die plaats een plaats van demonen … De Joden leven om hun buik te vullen, zij staren naar de dingen van deze wereld, hun toestand is niet beter dan die van de varkens of geiten vanwege hun losbandige manieren en overmatige gulzigheid. Ze kennen maar één ding: hun buiken vullen en dronken worden.”

Daarbij deed hij niet onder voor Luther, die evenals hij – uit rancune, net zoals Mohammed toen hij de Joden niet op zijn hand kreeg – in zijn laatste geschrift fel naar hen uithaalde en er o.a. voor pleitte dat hun synagogen met de grond gelijk gemaakt moesten worden”, hetgeen dan ook in Luthers Duitsland gebeurt is tijdens de Kristallnacht.

Wij zijn de catastrofe van 1600 jaar christendom, dat nog steeds niet te boven. Nog steeds ligt er ook op de veel christenen een bedekking t.a.v. Gods plan met zijn volk de eeuwen door tot voorbij de tijd van de ‘gojiem’ definitief voltooid zullen tijd.

Advertenties

One thought on “Hebreeuws versus Grieks denken

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s